Komisja Europejska przedstawiła sprawę jasno. Zgodnie z przyjętą „Europejską Agendą Cyfrową” do roku 2020 wszyscy mieszkańcy kontynentu powinni mieć dostęp do sieci o przepustowości przekraczającej 30 Mb/s, a połowa z nas – do przekraczającej 100 Mb/s.
To założenia, które dla większości mieszkańców małych miejscowości i wsi brzmią co najmniej nieprawdopodobnie. Spora część z nich nie ma przecież w ogóle dostępu do Internetu!
Dla większości operatorów telekomunikacyjnych budowa sieci i podłączanie do niej niewielkiej liczby odbiorców nie ma bowiem uzasadnienia ekonomicznego. Po prostu – nie opłaca się.
Na szczęście z pomocą przychodzi Unia Europejska i Regionalne Programy Operacyjne. To właśnie dzięki WRPO możliwe będzie wybudowanie sieci szerokopasmowej na terenie województwa.
Spółka WSS SA wybuduje sieć szkieletową i dystrybucyjną. A to oznacza, że sieć dostępową, tzw. ostatnią milę, czyli – mówiąc dosłownie- doprowadzenie do domu Pana Kowalskiego będzie musiał zbudować ktoś inny. Kto? Może być to lokalny przedsiębiorca telekomunikacyjny. Może być to również samorząd. Samorząd wybudować „ostatnią milę” może na kilka sposobów.
1. Gmina ze środków własnych albo pozyskanych sama buduję sieć dostępową. Do jej obsługi powołuje na przykład spółkę komunalną. Sieć pozostaje w rękach JST.
2. Gmina buduje sieć, ale na operatora ogłasza przetarg. Wygrana firma administruje siecią, której właścicielem pozostaje gmina.
3. Gmina poszukuje partnera prywatnego z którym rozpoczyna współprace – na przykład na zasadach PPP. Przedsiębiorca razem z JST administruje siecią, jest także jej współwłaścicielem.
4. Gmina nie inwestuje w budowę sieci, ale pomaga inwestorom w inny sposób – na przykład ułatwiając proces inwestycyjny, wydając szybko pozwolenia etc.
Data: 
Kategoria: 
Komentarze: